Van 7 t.m. 30 januari 2010 maakten wij een rondreis door Maleisië en Borneo. Wij hadden deze reis uitgebreid met een extra excursiepakket naar Taman Negara, voorafgaand aan de eigenlijke rondreis.
Wij boekten deze reis bij Fox Reizen en vlogen met een Boeing 747-400 van Malaysian Airlines.
Ik maakte ca. 2000 foto's, uitsluitend in breedbeeld formaat. Een selectie van deze foto's staan op deze site. In de tekst, staan links naar zowel de betreffende foto albums, als naar de hotels.
Zie ook de enkele filmpjes die ik maakte.
Tijdens deze reis, heb ik een weblog bijgehouden. De teksten daarop, zijn nu onderdeel van dit verslag.
De namen van de plaatsen, die wij bezochten, zijn tevens links naar de foto's die daar gemaakt zijn.
U kunt dit verslag ook downloaden als "PDF" bestand (tevens print versie).
dag 1: Amsterdam - Kuala Lumpur
dag 2: Aankomst Kuala Lumpur
dag 3: Kuala Lumpur- Taman Negara
dag 4: Taman Negara
dag 5: Taman Negara - Kuala Lumpur
dag 6: Kuala Lumpur - Kuching (Borneo)
dag 7: Kuching
dag 8: Kuching - Batang Ai
dag 9: Batang Ai
dag 10: Batang Ai - Kuching - Kuala Lumpur
dag 11: Kuala Lumpur
dag 12: Kuala Lumpur - (Malacca)
dag 13: Kuala Lumpur - Cameron Highlands
dag 14: Cameron Higlands - Pangkor
dag 15: Pangkor - Penang
dag 16: Penang
dag 17: Penang - Lankawi
dag 18: t.m. 22: Lankawi
dag 23: Lankawi - Kuala Lumpur - Amsterdam
dag 24: Amsterdam
dag 1: Amsterdam - Kuala Lumpur
De dag na de hevige sneeuwval van 6 januari, met taxi vertokken van Zaandam naar Schiphol.
Na 4 uur in een stilstaande Airbus op Schiphol te hebben gezeten, vertrokken wij dan om 16.15 uur naar Kuala Lumpur, Maleisië. Een vlucht van ca. 12 uur.
dag 2: Kuala Lumpur
Vanmorgen aangekomen, (dus met 4 uur vertraging) in een warm, vochtig en bewolkt Kuala Lumpur. Vervoer van het Intercontinentale deel van het vliegveld, naar het hoofdgebouw, ging per automatische shuttle. In Kuala Lumpur zaten in het Swiss Garden Hotel. Dit is een groot stads hotel.Oorspronkelijk wilde wij 's morgen naar het vogelpark en orchideeën tuin. Maar door de vertraging, kwamen we hier niet
meer aan toe. Toen zijn we maar naar een heel groot winkelcentrum in de buurt van het hotel gegaan, dat "Times Square" heet. Dit centrum heeft maar liefst 900(!) winkels, maar is vooral bekend vanwege een compleet pretpark met 8 baan (rollercoaster) in het centrum. Nou, die 8 baan was inderdaad bizar, maar verder een wat verpauperd centrum met meest eenvoudige winkeltjes.
Daarna zijn we naar de Kuala Lumpur Tower gelopen. Bekend door zijn hoogte van 421 meter, met draaiend restaurant bovenin. Deze toren ligt op een heuvel en midden in het fraaie Bukit Nanas park. Bij de ingang van dat park, hing er gelijk een aapje aan mijn broekspijp.
Eigenwijs als ik was, bleek het toch een verdere tippel te zijn dan ik dacht. Bovendien was het laatste stukje een flinke klim en begon het op dat moment fors te onweren. Leek ons niet zinvol om dan bovenin die toren te zitten, waar het uitzicht door die bewolking ook wel minimaal zou zijn. Dus maar gestopt en taxi terug naar het hotel gepakt.
Vervolgens op tijd gegeten en naar bed, want we hadden er inmiddels al heel veel uurtjes opzitten, sinds Zaandam...
dag 3: Kuala Lumpur - Taman Negara
Vandaag vertrek naar Taman Negara , het oudste regenwoud ter wereld: ca. 130 miljoen jaar. Dat is ouder dan het Amazone gebied. Dit is een 3 daagse excursie, die we extra geboekt hadden, voorafgaand aan de eigenlijk rondreis.
Wij moesten eerst een taxi regelen om ons naar het Crowne Plaze Mutiara Hotel te brengen, waar de bus naar Taman Negara vertrekt. Dit ging al meteen hartstikke fout, want de taxichauffeur sprak amper 5 woorden Engels en zei later dat die parttimer was. Dat kan kloppen want hij wist het hotel totaal niet te vinden (gigantisch groot- en bekend hotel...). Om een lang verhaal kort te maken: de man was totaal in paniek en heeft ons na 45 minuten aan de achterkant van dat hotel afgezet, want hij kon de ingang niet vinden. Zou eigenlijk 15 minuten moeten duren, maar hij wilde geen geld aan nemen van schaamte...dat dan weer wel.
We waren net op tijd en vertrokken meteen. Een grote bus met 6 personen, incl ons zelf...
Tocht duurde 4 uur door een prachtige omgeving. We kwamen aan in Kuala Tembeling. Dat is een nederzetting waar de boten naar Taman Negara vertrekken. Die boten, waren een soort prauw met buitenboord motor, waar je met z'n tweeën naast elkaar zit. Ging weer met een forse vaart. Al meteen door de jungle, dus prachtig. Wel een tocht van 3 uur. Je zat bijna op de bodem van de boot, dus je wist op den duur niet meer hoe je moest zitten. Maar de omgeving maakte veel goed. Overigens prachtig weer. Wel erg warm en vochtig, 34 graden en zonnig. Geen wind.
Langs de oever o.a. waterbuffels.
Bij aankomst om 16.00 uur in het Mutiarahotel, Taman Negara, werden wij welkom geheten door een personeels delegatie met muziek (of zoiets...), een drankje en vochtige doeken om je op te frissen.
De houten chalets in Maleisische stijl, zijn in een groot park, in de jungle.
Prima. Mooi. Warm water, douche, goed bed, airco, leuke veranda.
'a avonds een lekker buffet gegeten en daarna een avondwandeling door de jungle van ca. 1,5 uur. Met zaklantaarns en (ik) met heatlight. Ja, daar waren ze jaloers op...
Dit was een bijzondere ervaring. Al meteen een kakofonie van geluiden.
We hebben o.a. gezien: een heel grote spin (ca. 12 cm), boomkikker, boom leguaan, grote zwarte schorpioenen, kleine slangetje, grote mieren, enz.
Al met al een bijzondere ervaring.
dag 4: Taman Negara
Vanmorgen was het tijd voor de jungle wandeling van 3 uur, waarbij we de "Canopy walk" gingen doen. Dat is de langste touwbrug ter wereld, tussen de boomtoppen door. 700 meter lang, verdeelt over 4 bruggen, maximaal 70 meter hoog! Tussen de 4 bruggen, een plateau om een boom, waar je even rond kon kijken.
Maar ik loop te ver vooruit. Daar moesten we wel nog eerst komen...
Dat bleek nou juist de clou. In begin zei Gon nog, dat het best mee viel. Vlak pad. Had ze niet moeten zeggen, want al snel ging het redelijk stijl omhoog, maar...wel via boomwortels klauterend...
Dat viel even vies tegen. Ook al snel drijfnat van het zweet, want het was daar natuurlijk NOG vochtiger. Nou, uiteindelijk kwamen we bij die brug aan. Dat bleek toch wel te doen te zijn, ook voor Gon. Achteraf bleek dus dat de klauterpartij daarheen, erger was dan die bruggen. Maar wat mooi allemaal!! Erg zware tocht, maar we hadden er zeker geen spijt van.
In verhouding met de jungle in Zuid-Thailand (2008), was dit hier pas ECHT oerwoud! Enorme woudreuzen ook, van wel 80 meter hoog. Veel uitleg onderweg gehad.
Nadat we weer terug waren in ons resort, eerst een paar uur niks gedaan. Gonwas nagenoeg uitgeput.
Om 17.00 uur die middag, zouden wij naar de Oran Asli gaan. Dat is een stam van de oorspronkelijke bewoners van Maleisië. Gon was daar echter nog niet toe in staat en dus ging ik alleen. Vervolgens bleek ook dat ik sowieso de enige deelnemer was en kreeg dus een privé gids mee. Tevens bootsman, want we moesten met een prauw (heel smal) een stukje varen.
Daar aangekomen, was het een kleine nederzetting, waar niet zoveel mensen waren. Erg authentiek. Absoluut niet toeristisch. Kon overal vrij foto's maken, waar bovendien dus nergens toeristen op staan. Ook close-ups van de hoofdman en een paar vrouwen en spelende kinderen. Ik kreeg daar een demonstratie hoe vuur te maken, met wat er in de natuur voorhanden is en hoe een blaaspijp te maken- en gebruiken.
Het enige hedendaagse bezit daar, dat ik kon ontdekken, waren de t-shirts en oude jeans die de jongens droegen en de buitenboord motor op hun prauw. Verder hadden ze niets dan hutten van bladeren en bamboe. Geen kasten, tafels, bedden, matrassen. Gewoon een rieten matje op de grond. Zo dus al duizenden jaren...
Wel komen ze ca. 1x per week op een naburige avondmarkt, om aanvullende dingen te kopen, zoals rijst en olie. Het zijn jagers. Ze jagen met blaaspijp in het oerwoud en met speer op vooral vissen. Ze verbouwen zelf niets.
Op de weg terug in die prauw, ook nog wat mooie foto's met tegenlicht gemaakt van de inmiddels ondergaande zon over de rivier en tussen de hoge bomen door.
dag 5: Taman Negara - Kuala Lumpur
Vertrokken van ons Taman Negara resort. Alles ging razendsnel. In totaal toch wel zo'n 500 km denk ik. Eerst weer 2 uur met de boot en daarna met een busje. We waren om ca. 15.00 uur weer in ons hotel Kuala Lumpur.
Daardoor nog tijd voor enige actie. Nog even naar China Town geweest. Daar een Hindoe tempel bezocht. De Sri Marammariamman. Konden hem aanvankelijk niet vinden. Op de plaats waar die moest staan, stond een enorme bouwval. Bleek later toch de tempel te zijn, ingepakt in steigers. Renovatie. Duurt nog 8 maanden. Maar konden er wel in en vanbinnen vrijwel klaar. Prachtig!. Nooit eerder in een Hindoe tempel geweest. Dit was een hele grote en belangrijke. Dit is het ook het startpunt voor de jaarlijkse Thaipusam processie (zie dag 11).
Daarna weer terug naar Hotel. Warm bad en slapen, want de volgende dag weer om 4.30 uur op.
dag 6: Kuala Lumpur - Kuching (Sarawak-Borneo)
Werden om 5.00 uur gehaald voor rit van 1 uur naar het vliegveld. Ook daar ging alles razendsnel. We gaan dus naar Kuching, Borneo met een binnenlandse vlucht. We zouden hier verenigd worden met de rest van de groep. Deze bleek echter 1 uur vertraging te hebben. Die moesten dus meteen door, UIT het vliegtuig uit Amsterdam, IN het vliegtuig naar Borneo. Daardoor uiteindelijk 15 minuten vertraging gehad. Kwamen om 14.00 uur aan in Kuching en werden daar dus verenigd met de rest van de groep. Die groep bestond uit 29 personen totaal en onze reisleidster was Elly Vermeer.
Na aankomst in het Hilton Hotel, in Kuching , Sarawak, Borneo, eerst even hotel en omgeving verkend. Hotel was groot en mooi uitzicht op de beste plek van de stad. Aan het "waterfront" van de Sarawak rivier. Omgeving is heel relaxed. Aardige boulevard. Gon ging daarna even naar bed en toen ben ik verder gegaan met de buurt verkennen. Kwam om de hoek van het hotel, bij de fraaie Taoïstische Tua Pek Kong tempel.
Mooie foto's gemaakt. Er was verder alleen een Chinese, kon dus lekker mijn gang gaan.
Daarna terug naar hotel. 's middags een rondleiding van ca. 3 uur, met de groep door Kuching.
Daarbij weer naar een andere, soortgelijke Chinese tempel (Kuek Seng Ong). Ook mooi. Nu met uitleg dus. Daarna een wandeling door "Little India". Ja, een soort Chinatown, maar nu voor Indiërs. Ook leuk en kleurig.
's avonds met de groep een leuke Chinese maaltijd (met draai plateau) in een grappig, trendy restaurant, vlak bij het hotel.
dag 7: Kuching - Batang Ai
We zouden vanmorgen naar het Bako Nationaal park gaan. Maar het weer oogde niet goed. Regen, veel regen. Toch op weg, maar bij de ingang van het park, kwam het pas echt met bakken uit de hemel, tevens stevig onweer. Er volgde enig overleg en men besloot om dit toch maar niet door te laten gaan. Mede omdat het onverantwoord zou zijn. In het oerwoud is het dan spekglad, modderpoelen en op zee (we moesten in een open bootje over de Zuid Chinese zee) was het zwaar weer. Er zijn daar ook krokodillen...
Dus helaas weer terug. Wat ben ik blij dat wij al in het Taman Negara geweest zijn. Dus wij hadden onze oerwoud ervaring al gehad. Wel erg jammer voor de rest van de groep (maar ook voor ons).
Voor Gon kwam het wel goed uit, want zij zag er wat tegen op en zou toch op het strand daar zijn achtergebleven. Dat hoefde nu dus ook niet. Het zou een zware tocht geworden zijn, zei de reisleidster.
n.b.: het is hier op Borneo, de natte moesson tijd, met in januari een gemiddelde neerslag van ca. 650mm! Wist ik van te voren overigens, maar hoopte dat we net even een droog moment zouden hebben. Niet dus.
Vanmiddag eerst een Lekkere lunch bij James Brooke restaurant en daarna een alternatieve tocht naar het Irrawaddy Wetlands Parc. Hier zouden Irrawaddy dolfijnen (zoetwater dolfijnen) zitten in de riviermonding. Maar met zo'n naam, is het natuurlijk vragen om moeilijkheden. Een herhaling van vanmorgen: bij aankomst begon het enorm te hozen. Denk daarbij aan de situatie in een auto wasstraat...
We hebben een uur in de bus gezeten, wikkend en wegend wat te doen. Uiteindelijk werd het droog en zijn we alsnog uitgevaren. 1 boot met afdak.
Het weer hield zich verder goed en het was best nog een aardige tocht. Weliswaar geen dolfijnen of krokodillen gezien, maar wel fraaie luchten, berg met wolken om de top en de mangrovebossen.
dag 8 en 9: Batang Ai
Op deze 8e dag, vertokken naar het Semengho park, een opvang park voor Orang Oetangs. Het weer begon redelijk, maar (weer) bij aankomst van het reservaat, begon het weer fors te gieten. We gingen er wel in, met poncho's aan. Echter: de apen hadden zich al een maand niet laten zien en kwamen ook nu niet. Na een half uur, zijn we maar weer weggegaan (en toen werd het droog).
Daarna naar een plaatselijk marktje . Leuk en interessant.
Eind. v.d. middag kwamen we dan aan in Batang-Ai-Longhouse-Resort Hilton. Een hotel in de vorm van een "longhouse", soort woning van de Iban stam (ex koppensnellers). Dit was geheel van hout en voorzien van alle luxe. Prachtig hotel in prachtige omgeving. Ligt op een schiereiland, waar je alleen met een bootje kunt komen, 15 minuten varen over de Lemanak rivier.
's avonds BBQ, waar ik ook nog eekhoorn heb gegeten (...), maar waren meer botjes dan vlees.
Vandaag zijn we verder naar de Iban stam gegaan, in hun longhouse. Het weer was vandaag voor de verandering eens fantastisch. Warm, blauwe lucht, vrijwel geen wind.
De tocht erheen was ook grandioos. Voor de kenners: het was redelijk vergelijkbaar met het Kao Sok park in Thailand. Hier geen kano's maar een snelle prauw met buitenboord motor. Erg smal. Je zit achter elkaar met 4 in 1 boot.
Aangekomen bij de Iban's, hebben we zoveel gezien en meegemaakt, dat ik hethier niet allemaal kan uitleggen. We mochten (bijna) overal rondkijken en foto's maken. ZEER fotogeniek hier. Daarna gingen een aantal Iban's een dansje doen, waaronder de hoofdman van een jaar of 85 (niemand weet hoe oud die is). Daarna gelegenheid tot "op de foto gaan" met hen.
Een stel van onze groep en ik, mochten bij een jonge Iban vrouw in haar kamers kijken. Bleek een redelijk moderne dame te zijn die lerares Engels was. Op haar kamers, waren veel dingen die wij ook hebben, incl. TV en voetbal posters van AC Milan en anderen. Maar wel een rommelig geheel. Toch leuk om ook inzicht te hebben, in hoe het "achter de schermen" is. Ik heb haar als dank, de kleine klompjes met Delfts blauwe print van de Zaanse Schans gegeven, die ik speciaal voor dit doel had meegenomen.
Vervolgens een demonstratie blaaspijp schieten. Iedereen mocht het 2x proberen. De meesten van ons deden het helemaal niet slecht. Ook Gon deed het en scoorde waarachtig 1x. Er was echter slechts 1 persoon die echt in de roos schoot: it's me!...
Ook een demonstratie rubber tappen.
Vervolgens hebben we daar de lunch gebruikt die door de Iban's was klaargemaakt. Helemaal niet verkeerd. En o ja: we kregen natuurlijk ook een welkomst drankje. Een rijstwijn van ca. 5%. MOEST je opdrinken...Hoe het smaakte? Ach...zoete spiritus of zoiets...
Halverwege de middag weer terug in het hotel en tot ca. 18.00 uur bij het fraaie zwembad gezeten. Tegen de avond ging het weer regenen.Borneo is prachtig...............maar je moet er niet in de natte moesson periode zijn. Ook niet in de zomer (heet!). April/mei lijkt mij prima.
dag 10: Batang Ai - Kuching - Kuala Lumpur
Naar het vliegveld van Kuching voor onze terugvlucht naar Kuala Lumpur. Onderweg nog een Palmolie plantage bezocht en een peper plantage.
We waren om ca. 21.00 uur weer in ons (inmiddels vertrouwde) Swiss Garden Hotel.
dag 11: Kuala Lumpur
Dit was een wel heel bijzondere dag, die ik niet snel zal vergeten.
Vanmorgen begon een stadstour door KL. We begonnen bij de Batu caves . Dat is een grot aan de rand van de stad, waarin zich de Sri Subramaniaswamy tempel bevind. Het belangrijkst Hindoestaanse heiligdom in Maleisië. Wat meteen opvalt, is het 43 meter hoge goudkleurige beeld van Heer Murugan.
Hier aangekomen, bleek een grote verrassing. Vanaf 30 januari (althans dit jaar) is er een jaarlijks Hindoestaans festival, dat Thaipusam heet. Dat duurt 7 dagen, waarvan de 1e 3 dagen en nachten continu doorgaan. Er gaat dan een prosessie met een groot beeld, dwars door de stad, met als eindpunt deze grot. Er zijn hier dan bij die grot, op een relatief kleine oppervlakte, ca. 1 miljoen(!!) hindoes op de been.
Echter: de aanloop naar dat festival was zojuist begonnen. Dat was dan weer eens een gelukje, want daardoor konden wij iets unieks zien, zonder de drukte van het echte festival.
Het gevolg was, dat het er nu al behoorlijk druk was en dat veel gelovigen met offers en in kleurige kleding, naar de tempel kwamen. Maar ook waren er mensen, die een boetedoening deden en in trans over de grond rolden, op weg naar de trap van 272 treden, die naar de tempel ingang leidden. Die trap ging men dan op de knieën op ....Uiteraard met van pijn vertrokken gezicht. Ik was wel benieuwd, wat voor zonden iemand had, om zo'n boetedoening te doen...
Of dat nog niet erg genoeg was, waren er ook mensen die haken en ander tuig in hun huid (rug) hadden en daar zware dingen aan hadden hangen. Ook mensen met pennen door hun wang. Godsdienst waanzin ten top. Dit alles heel kleurig en met veel herrie, gezang en uiten van kreten. Veel bloemenslingers en langs/op de trap, venijnige apen (Makaken).
Dit alles was vooral goed zichtbaar, op de trap. "Uiteraard" was ik al naar boven geweest en kwam naar beneden, toen ik deze taferelen tegen kwam.
Ook bovenaan de trap, dus in de grot/heiligdom, was het heel bijzonder. Omhoog kijkend, keek je ook weer naar de hemel, daar de boven kant van de grot open was. Ook hier veel biddende mensen die offers kwamen brengen, veel kleurige beelden en veel apen.
Ook een mooie overzicht over een groot deel van de stad, want het was hier aardig hoog.
Daarna enkele fotostops van minder interessante dingen (helaas stond het fraaie station in de steigers).
Voor de grote moskee was geen tijd meer. Waarom? Omdat de reisleiding toegang kaartjes geregeld had voor de Petronas Towers. Hiervan worden er elke ochtend 1200 gratis verdeelt, waarvoor men dus al om 7.00 uur in de rij staat. Op maandag zijn ze gesloten. Dus we hadden mazzel.
Zoals bekend, is deze toren de op 3 na hoogste ter wereld (452 meter) en de hoogste tweelingtoren ter wereld. We moesten er echter wel om 13.30u. zijn, dus vandaar geen tijd meer voor andere dingen (ook al had ik daar wat twijfels over; kon er niks omgedraaid worden?).
Hoe dan ook: na een zorgvuldige scanning van ons en onze handbagage (zoals op vliegvelden), kregen we een ID pas om en gingen we omhoog met supersnelle liften, naar de 41e etage. Daar is een verbindingbrug tussen de 2 torens. Dit is op een hoogte van 170 meter. Hoger mogen toeristen niet komen.
Daar dus prachtig uitzicht. Het weer was nog steeds redelijk helder. Onverwacht voor mij, was dat je hier met kleine groepjes tegelijk in kon en je rustig kon rondkijken. Ik had gedacht dat het hier razend druk zou zijn. Niet dus.
Onderaan de torens, in hetzelfde kolossale gebouw, is een heel groot luxe winkelcentrum (Suria KLCC). Alle luxe merken die je kan bedenken, zijn hier vertegenwoordigd. Denk aan Louis Vuton, Cartier, Gucci. Maar ook Harley Davidson(!), Nikon, Sony.
Verder een gigantisch "food court". Een etage met Aziatische restaurantjes langs de kant en in het midden tafels en stoelen. Erg druk hier. Was net etenstijd, alhoewel ze hier de hele dag door eten.
Daarna buiten gekeken of we de torens op een foto konden krijgen. Dat lukte wel, maar met moeite, gezien de enorme hoogte van het gebouw en de stand van de zon.
Daarna wat gezeten op een terrasje en weer terug naar het hotel. We waren moe, want het is weer vies warm en de dagelijkse onweerbui zat er weer aan te komen.Na het eten, zijn we nog even een drukke winkelstraat in geweest, hier schuin tegenover. We kwamen daar langs een massage salon (daar zijn er velen van), waar ze ook "vis therapie" hebben. D.w.z. dat je je voeten in een bak water zet en er dan vele kleine visjes komen om aan je te knabbelen. Ze eten de huidschilvers van je huid. Kan ook bij Sauna Zwaluwhoeve maar is dan vele malen duurder.
Een rare ervaring. Een hele meute hing aan mijn voeten, omdat er verder geen andere gebruikers waren.
Helaas had ik even geen camera bij mij. Ondertussen werd mijn nek en schouders hardhandig gemasseerd.
Ik hield het "visjes voeren" de volle 15 minuten uit. Gon 15 seconden...
dag 12: Kuala Lumpur (Malakka)
Dank zei een tip van een medereiziger, zijn we van gedachten veranderd. We zouden n.l. eerst een georganiseerde excursie doen naar Malakka , maar vonden dat toch te duur en bleken ook de enige liefhebbers te zijn. Nu zijn we toch maar wel naar Malakka gegaan, maar dan op eigen gelegenheid, met een lange afstand bus. Die stoppen hier letterlijk voor de deur van het hotel.
De prijs? Ca. 6 Eur. p.p. enkele reis. Is wel zo'n 160km en meer dan 2 uur rijden. Het was een normale touringcar en hij gaat ieder uur.
Daar dan nog 2x een taxi nodig voor 3,= en zo was het een zeer goedkope trip.
Malakka viel ons wat tegen. Inderdaad uitsluitend (Nederlandse) historie. Veel VOC herinneringen. Zo is er een "Stadthuis" (met dt), een Jonkerstreet, een Heerenhuys, en nog het een en ander. Ook op een heuvel, een ruïne van een NL kerk. Daarin vele grote grafzerken van overleden Nederlanders uit de 17e eeuw. Ik heb ook een kanon gefotografeerd waar het VOC logo duidelijk op stond.
Malakka is vooral een historische stad en staat op de Unesco Werelderfgoed lijst.
Verder hebben we een kort ritje gemaakt met een riksja. Verder waren die karretjes daar allemaal opgetuigd met verschoten plastic bloemen. Al met al een kitscherig geheel. Mooi van lelijkheid. Het oude mannetje (dat totaal geen Engels sprak) moest er fors aan trekken, de heuvel naar die kerk op. Ik heb de stakker maar beloond met een forse fooi.
Om ca.19.30u. waren we weer terug. Maar het was juist daarvoor enorm gaan regenen, met het gevolg, dat de straat naar ons hotel volkomen blank stond. Op heel veel plaatsen zeker 10cm. Ja, we hadden wel paraplu's, maar het "gevaar" kwam van onderen...want wat gebeurt er als er een auto naast je door zo'n plas rijd? Juist! Dat dus....
dag 13: Kuala Lumpur - Cameron Highlands
Vanmorgen vertrokken naar de Cameron Highlands. Dit is een berggebied in Centraal Maleisië. Wij kwamen tot een hoogte van ca. 1800 meter en verbleven in het Strawberry Parc Hotel.
In de Koloniale tijd, werden hier allemaal sanatoria gebouwd, vanwege de koele lucht. Het is daar dan ook zo'n 10 graden koeler.
Nu zijn al die sanatoriums omgebouwd tot hotels, vooral voor de Maleisiërs zelf.
Verder is dit gebied bekend als de tuin van Maleisië, met name voor thee en aardbeien.
De weg erheen was schitterend. Na ca. 1/3 deel, werd de vegetatie anders door de hoogte. Hier geen palmen meer, maar des temeer andere bomen. Hieronder ook een zgn. "boomvaren" Net een paraplu.
De 1e stop was bij de Iskander waterval. Zoals alle watervallen: prachtig.
Volgende stop: een Oran Asli nederzetting. Dus oermensen/bosbewoners. Deze waren lang niet zo primitief als die in Taman Negara, maar nog steeds primitief. Ook hier hutten van bladerdaken, veel kinderen, enz.
De 3e stop was bij een insectenfarm. Hier niet alleen allerlei slangen (ik had een Green Viper op mijn shirt en armen!) maar ook mega kevers zoals een soort neushoornkever, wandelende takken/bladeren, enz. Ook grote vlinders, maar die zijn hier inmiddels al overal gezien, tot zelfs op onze hotelkamer. We kregen uitleg van een jongen uit Bangladesh, die kennelijk aan ADHD leed...Hij kon ook wat woordjes Nederlands en had het te pas en te onpas over "wandelende takken". Is ook een mooi woord voor iemand uit Bangladesh...:-)Toen nog een stop bij een thee plantage. Deze was van het theemerk "BOH" (Best Of Highlands). Dit is het meest gebruikte merk in Maleisië.
70% wordt in Maleisië zelf geconsumeerd. We reden hier heen, in een oude gele schoolbus. We kregen een demonstratie thee plukken en konden uiteraard thee drinken in het wel erg mooi gelegen restaurant. Wel hadden ze hier het onsympathieke idee om de toiletten voor onze neus af te sluiten. De werkdag zat er op ....Om dezelfde reden, verder ook geen demonstratie meer in de fabriek zelf.
Het zicht op de berghellingen met de theeplantages, was wel erg mooi.Dit gebied is dus ook beroemd om zijn aardbeien. maar die heb ik niet gezien. kennelijk niet het juiste seizoen.
Toen aangekomen bij het Strawberry Resort. Prachtig gebouw in Tudor stijl (15e eeuw-Engels)
De gebouwen waren tegen de bergwand "gekwakt" en er was zelfs een touwbrug voorlangs, op flinke hoogte deze keer.
Er was ook een pech moment: ondertussen kregen mijn darmen het te kwaad en begon er een periode met darm problemen die 5 dagen zou duren, waarin ik vrijwel niets gegeten heb...
dag 14: Cameron Highlands - Pangkor
Het was heerlijk koel, deze ochtend. Ik denk ca. 16 graden. We vertrokken nu naar Pangkor island. Een "Bounty eiland" voor de kust. Onderweg niet erg bijzonder.
We kwamen na ca. 3 uur aan bij de haven, waar een boot ons in 20 minuten naar het eiland bracht. Daar nog 5 minuten in een witte "gevangenis wagen" -compleet met tralies- gezeten, die ons naar het Pangkor island beach hotel bracht aan de andere kant van het eiland. Dit hotel heeft een fraai aangelegd park er omheen.
Het hotel had wel de nodige onderhoud achterstand en moest het duidelijk hebben van de prachtige locatie.
Tuin en zwembad, meteen aan het strand. Eerst kort gras, daarna wit zand.
Kokosnoot palmen tot op het strand. Dus echt het Bounty eiland van de folders.
Een grote trekpleister hier is de aanwezige Hornbill (Neushoornvogel, lijkt op een Toekan) en de apen (weer Makaken).
De vogels worden dagelijks 2x gevoerd, dus daar komt dan een zwerm op afvliegen.
De apen zijn hondsbrutaal. Zaten meteen al op ons balkon en komen op het terras bij het strand. Grote en kleine Makaken.
Het hotel ligt een een mooie baai. We konden bij aankomst een korte rondrit op het eiland doen, maar hebben daar helaas geen gebruik van kunnen maken, door mijn darm problemen.
We hebben vandaag alleen maar onder een palm op het strand gezeten. De hele dag bewolkt, vanmorgen zelfs ietwat koel, maar nu weer redelijk warm.
dag 15: Pangkor - Penang
Vanmorgen helaas vertrokken van dit mooie eiland. Ik had hier nog wel een dagje willen blijven.
Begin v.d. middag kwamen wij aan in Georgetown op het eiland Penang, via een lange brug. We zaten in het Bayviewhotel.
Hier is veel te zien, met name tempels.
We zouden om 15.30u een tocht van 2.5 uur maken met een riksja (de hele groep), maar de toestand met mijn darmen, was dusdanig dat ik het niet aandurfde. Gon is wel mee gegaan, maar heeft geen foto's gemaakt..
De toestand met mijn darmen is nog onveranderd.
Daarom ben ik vanmorgen via bemiddeling van Elly, naar een (Chinese) kliniek gegaan. Immers 5 dagen in die toestand, zonder eten, is niet gezond en wie weet het lang het nog zou duren. Bovendien komen we morgen op onze eindbestemming, en neemt onze Fox hostess afscheid.
Denk bij "kliniek" nou niet aan een steriel wit gebouw. Dit was een soort hal tussen allerlei winkeltjes. Binnen oogde het al niet beter. Er stonden diverse (airco, dat wel) containers, waar o.a. de dienstdoende dokter zat.
Die behandelde mij verder zoals een Nederlandse dokter ook zou doen en zag er ook kundig en betrouwbaar uit.
Om kort te gaan: ik kreeg een zak met 4 verschillenden medicijnen mee, voor de totaalprijs van....Eur 10,=...De taxi heen en terug totaal 6,=
Daarna heb ik het er toch maar op gewaagd om alsnog met Gon, naar de gigantische Boeddhistische Keh Lok tempel te gaan,bovenop de heuvel hier.
Eigenlijk was ik dat van plan met het leuke kabeltreintje, maar ja hoor....gesloten wegens defecte kabel. Gaat maandag weer open, maar daar heb ik nu niks aan.
Dus met de taxi (die daar op de terugrit bleef wachten, voor dezelfde prijs...)
Nou, die tempel is zo gigantisch, dat het echt op je af komt. Van een soort dat ik eigenlijk nog niet eerder gezien heb. Ik kon ook heel moeilijk onderdelen op 1 foto krijgen. Zitten niettemin wel mooie tussen.
We zijn daar 1,5 uur geweest, maar heb lang niet alles gezien. Ik kon de ingang naar het andere deel niet vinden (ook hier veel renovatie werk, waardoor delen afgesloten). Het begon te onweren en zo en was ook gewoon moe. Dus weer terug naar het hotel.'s avonds zijn we gaan eten in een restaurant, achter het hotel (2x rechtsaf). Nu ja...alleen Gon heeft daar (lekker) gegeten. Ikzelf nog helemaal niks, vanwege mijn darmen. Ik zeg dit, omdat de eigenaar van dit zeer aparte design restaurant, zo'n medelijden met mij had, dat die mij aan het eind een "grand dessert" aanbood, niet beseffend dat ik het schepijs dat er bij zat, ook niet kon verdragen. Maar ik vond het zo'n mooi gebaar, dat ik dit hier even wilde noemen.
Het restaurant heet "Smoky Jack", Upper Penang Road 10000. Een aanrader, voor zowel de prijs/kwaliteit verhouding, het aparte interieur en de service.
dag 17: Penang - Langkawi
Vanmorgen van Penang vertrokken met een snelle motor ferry, naar het (vakantie)eiland Langkawi. We deden er 3 uur over, incl. tussenstop bij een duikers eiland. Het ligt vlak bij Thailand (is ook te zien). Het was hier een redelijk blauwe lucht en nog steeds erg warm (en droog).
Geen last gehad van zeeziekte. Verder hielden mijn darmen zicht vandaag goed. Is nog helemaal niet over, maar wel meer beheersbaar.
Vandaag ook voor het eerst weer min-of-meer normaal gegeten. Heb maar lekker 2 biefstukjes genomen (net als Gon trouwens). Was heerlijk.
Ons Berjaya Hotel is een chaletpark, ca. 2x zo groot als een groot Center Parcs. ZEER uitgestrekt in een junglebos en op/tegen de rotsen aan zee. Ook strand natuurlijk. Het is 4 sterren. Alle chalets staan op palen verspreid in het bos en allen van donker hout, in oude kampong stijl. We hebben een balkonnetje. Dit was niet het standaard hotel van de reis (die lag er naast), maar een upgrade die ik had gedaan bij boeking.
Het terrein is zeer sterk glooiend en lopen naar de restaurants, zwembad en strand, is niet echt te doen. Maar daar hebben ze dus shuttle busjes voor. Ze zijn gratis, rijden af en aan en zijn simpel vanaf je kamer op te roepen. Nooit langer dan 5 minuten op gewacht. Meest enkele minuten.
Er zijn geloof ik 500 huisjes. Een een flink aantal staat op palen aan/in zee. Die zijn een stuk duurder.
Dit gebied staat ook bekend als "monkey country". Die groepen Makaken noemt men hier de "Apen Maffia", omdat ze zo brutaal zijn.
We hebben al hele hordes voorbij zijn trekken, vanaf ons balkon. Nu nog wachten op de 1e die op ons balkon komt.
Verder zijn er ook Silver leaf monkeys, dat zijn grotere apen met een brilachtige tekening rond hun ogen.
dag 18 t/m 22: Langkawi
Vanmorgen om 9.00u vertrokken voor een mangrovetour van 6 uur (incl. transfer).
Er waren, buiten ons, nog 4 mensen van onze groep, die in het naastgelegen standaard hotel zaten.
We reden in ca. 30 minuten naar een haventje. Daar ingestapt en brede, korte, maar snelle motorboten. Vrijwel de hele tour bleef dit echter een rustig gangetje.
Al kort daarna uitstappen bij een kalksteen(Karst)grot met veel vleermuizen. Daarna aan de andere kant v.d. grot er weer uit en toen kwamen we op wandelvlonders door een mangrovegebied, met dus ook veel modder. Zeer goede uitleg v.d. gids, over de diverse beesten die er huisden. Voor vrijwel allemaal heb je een getraind oog nodig, om ze te ontdekken.
Langs vele boom- en struik soorten. Weer veel uitleg. Na enige tijd weer met de boot verder. We kwamen bij een drijvende viskwekerij. Ook erg interessant. Daarna verder door de mangrove. Scoorden nog Makaken op de over, die ons net zo nieuwsgierig zaten te bekijken als wij hun.
Toen kwamen we op een open stuk, waar de Zeearenden al in de boomtoppen op ons zaten te wachten.
De bootsman liet de motor even flink te keer gaan, waarbij er een fontein ontstond. Toen de motor vrijwel uit. Wat bleek: die woeling van het water, heeft ook vis naar boven gezogen, en daar kwamen vervolgend die zee arenden op af.
Flink veel en heel snel. Mooi geel/bruin gekleurd vanboven. We zaten voldoende dichtbij om het goed te kunnen zien.
Toen zat het "gewone" mangrovetour deel er op, maar we kregen nog een lunch aan het strand.
Daarvoor moest die wel een stukje over de Zuid Chinese zee (ca. 20 minuten). Nou, dat hebben we geweten. Wat kan dat ding hard gaan zeg. Was dus een echter speedboot. Betekende vele malen de terugklap op de golven, die door je lichaam bonkte. Maar hart zat dus zo'n beetje in mijn keel en mijn arme buik (waarmee het,ondanks deze ervaring, erg goed ging) maakte ook zware tijden door.
We kwamen na enige tijd aan bij een verlaten strandje (type: Bounty/Robinson eiland). Even pootje baden om aan land tekomen.
Wij konden vrij gaan kijken, zwemmen, zonnen. De gids en bootsman zouden roepen als het eten klaar was.
Dat hadden ze een kwartiertje later klaar en we aten dit op, op een tafel, op een open plekje tussen de struiken aan de rand van het strand. Wel onder bladerdek. Het eten was natuurlijk simpel maar goed. Rijst met kip en pittig (waardoor ik dit heb overgeslagen), diverse Maleisische specialiteiten en heel veel tropisch fruit, zoals Dragon fruit, Papaja, Lychee, Banaan, Ananas, etc. Dit alles staand, want er was dus helemaal niks verder. Ook geen wc. De eet- en drinkwaren hadden ze in koelboxen meegenomen en wat overige dingen zoals bordjes e.d., waren verstopt in een grot of zoiets.
Overigens: het weer was weer als vanouds: blauwe lucht, 34 graden. De locale bevolking vond het de laatste dagen ook erg warm, dus kun je nagaan.
Het eiland waar "Operatie Robinson" is opgenomen, ligt hier ook in de buurt.
Zeer dichtbij (normaal zichtbaar) was ook de kust van Thailand.
Na het eten moesten de mannen de boel nog even opruimen en daarna gingen we met een zelfde bloedvaart verder, naar het beginpunt, waar ons kleine busje nog klaar stond.
Weer in het hotel gekomen, zijn we meteen doorgegaan naar het zwembad en daar verder tot dinertijd gebleven.
Bij het zwembad is een sport ontstaan: "Silverleaf monkeys" spotten. Die bleken er vrij veel te zitten. Dus telkens wees er iemand ergens heen en ging iedereen met camera's daarheen. Toen ik kwam, hadden de meesten het al voor gezien gehouden, maar heb er toch nog 1 gespot. Grote, leuke beesten, die onverstoorbaar blaadjes eten van de " silverleaf" struik. Vandaar de naam. Ze hebben een tekening op hun vacht, rond hun ogen, waarbij het lijkt of ze een rond, wit brilletje op hebben.
De verdere dagen hebben wij alleen maar bij het zwembad gezeten. Af en toe een bak verse, koele watermeloen gehaald en wat rondgelopen op het terrein en langs het strand. De nodige foto's gemaakt van de Silver leaf aapjes, een varaan, Makaken, Eekhoorns, etc. Lekker eten (o.a. zalm in abrikozen saus, Eendenborst in sinaasappel saus (Canard de 'l Orange), vele "Baantjer's" gelezen, al of niet zittend in de grote jacuzzi. Kortom: zware dagen...:-)
dag 23: Langkawi - Kuala Lumpur - Amsterdam
Vandaag om 17.00 uur opgehaald en naar vliegveld van Langkawi gebracht, voor vlucht naar Kuala Lumpur en aansluitend met volle jumbo van Malaysian Airlines naar Amsterdam.
dag 24: Amsterdam
Bij nadering van Schiphol, ging net het vliegveld "op slot", omdat men de banen van verse sneeuw moest ontdoen. Was snel gebeurt en verder ging alles soepel. We werden opgehaald en waren al vroeg thuis.
Samenvatting:
Het straatbeeld was in Thailand leuker, vonden wij. Kleuriger, vanwege de vele uitingen van het Boeddhisme. Dus tempels, altaars, monniken en ook het sterk afwijkende schrift draagt bij tot een meer exotische gevoel. Vooral als je nooit eerder in zuid-oost Azië geweest bent.
Maleisië daarentegen is strak, modern, goed georganiseerd. Maar ja...daarmee ook wat saaier in het straatbeeld. De islam is weliswaar de hoofd godsdienst daar, met ca. 55%, maar is beslist niet overheersend. Ook de hoofddoekjes zijn wit of pasteltinten. Maar ja...Boeddhisme spreekt mij toch wat meer aan....is vrolijker.
Ook gingen er tijdens deze vakantie een aantal dingen niet door, meest door natuurlijke oorzaken.
Zo zijn wij dus in het geheel niet in het Bako Nationaal Park op Borneo geweest, wegens slecht weer.
De Orang Oetans ook niet gezien. Ze waren al zeker een maand niet meer gezien.
Het kabeltreintje In Penang, bleek defect.
Door mijn eigen, hardnekkige, darm problemen, ging voor mij bijna alles op Penang ook niet door.
Daar wordt je niet vrolijk van. Ik had mij erg op die dingen verheugd,
Maar denk nou niet dat het daarmee ook een mislukte vakantie is geworden. Integendeel! Ik vind nu uiteindelijk dat bij mij Maleisië de voorkeur heeft boven Thailand, zei het nipt.
Dit omdat Maleisië een nog veel grotere verscheidenheid biedt. Althans in deze reis. Veel mooiere natuur en erg divers van aard. Diversiteit ook in Cultuur. Boeddhisme, Taoïsme, Hindoeïsme, Islam, Animisme.
De natuur in Taman Negara, Batang Ai op Borneo en Cameron Highlands was onovertroffen. Tropisch eilandje Pangkor eveneens.
En dan al die apen overal en Neushoornvogels..
Dan de cultuur. De aanloop naar het Thaipusam Festival in de Batu Caves, hebben een diepe indruk op mij gemaakt. Dit vergeet ik mijn levenlang niet meer. Ik had hier echt een brok van in mijn keel en kon even niet praten van emotie.
En het bezoek aan de welhaast pre/historische Orang Asli, die erg authentiek was, het bezoek een de longhouses van de Iban stam, de ex koppensnellers, was ook indrukwekkend.
Nee. Ondanks alles ben ik dik tevredenen.
Gon heeft wel een lichte voorkeur voor Thailand. Begrijpelijk, omdat bij het haar het fysiek zware van Maleisië er toch wel heeft ingehakt bij haar.
De groep. 29 mensen. Niet weinig, maar best goede groep. Hoewel er altijd wel mensen zijn, waar je wat minder gevoel bij hebt.
Silver monkey op terrein Berjaya Beach resort, Langkwawi
Silver monkey op terrein Berjaya Beach resort, Langkwawi
Iban's in hun longhouse, Batang Ai, Sarawak, Borneo
Thaipusam festival, Batu caves, Kuala Lumpur
Hornbill's op Pangkor Island Beach Hotel
Hornbill's op Pangkor Island Beach Hotel
laatste wijziging:31-03-2010
